Cilt 1 Sayı 1 Makale 2

Baca Gazındaki Amonyağın Biyolojik Yöntemlerle Giderilmesine Genel Bir Bakış

An Overview Treatment of Ammonia in Flue Gas by Biological Methods

Yazar(lar): Emre Dalkılıç 1, Şükrü Dursun 2,

Baca gazları çeşitli kirleticileri farklı konsantrasyonlarda bünyesinde bulunduran ve verildiği ortamda birçok sağlık sorunu ve çevre problemini meydana getiren emisyonlardır. Baca gazı arıtımında kullanılan biyolojik yöntemler; fiziksel ve/veya kimyasal yöntemlere nazaran daha ekonomik, verimi yüksek ve çevre dostu bir yöntemdir. Biyolojik yöntemler bir filtre içerisinde veya sıvı içerisinde kirlilik tutulduktan sonra uygulanabilmektedir. Bu yöntemlerde kullanılan bakteri türü, baca gazı sıcaklığı, pH, ve nem arıtım verimini etkileyen başlıca faktörlerdendir. Verimi etkileyen birçok faktör olduğu için de gözetim altında iyi bir kontrol mekanizması gerekmektedir. Bu çalışmada baca gazındaki amonyağın, biyolojik yöntemlerle gideriminde izlenen farklı yöntemler ve arıtma verimini etkileyen faktörler incelenmiştir.



Anahtar Kelime(ler): Amonyak Giderimi, Amonyak Giderim Yöntemleri, Biyolojik Arıtım,

Flue gases are emissions that contain various pollutants in different concentrations and give rise to many health problems and environmental problems in the environment. Biological methods used in flue gas treatment; more economical, more efficient and environmentally friendly than physical and / or chemical methods. Biological methods can be applied within a filter or after contamination in liquid. The types of bacteria used in these methods are the main factors affecting the flue gas temperature, pH, and moisture treatment yield. A good control mechanism is needed under supervision as there are many factors that affect efficiency. In this study, different methods and factors affecting the treatment efficiency of ammonia in flue gas were investigated.



Keyword(s): Ammonia Removal, Ammonia Removal Methods, Biological Treatment,

  • [1] Liang, Y., Quan, X., Chen, J., Chung, J. S., Sung, J. Y., Chen, S., ... & Zhao, Y., 2000, Long-term results of ammonia removal and transformation by biofiltration. Journal of Hazardous Materials, 80(1-3), 259-269.
  • [2] Baquerizo, G., Maestre, J. P., Sakuma, T., Deshusses, M. A., Gamisans, X., Gabriel, D., & Lafuente, J., 2005, A detailed model of a biofilter for ammonia removal: model parameters analysis and model validation. Chemical Engineering Journal, 113(2-3), 205-214.
  • [3] Martin, G., Lemasle, M., & Taha, S., 1996, The control of gaseous nitrogen pollutant removal in a fixed peat bed reactor. Journal of Biotechnology, 46(1), 15-21.
  • [4] Çiçek A. ED, Eylül 2006, Çevre Sağlığı, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Eskişehir, 145.
  • [5] Anonim, 2009, Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği, 20 Aralık 2014 Cumartesi, Sayı: 29211 Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Ankara.
  • [6] Web sayfası: http://bilgitara.com/konu/havadaki-amonyak-oranina-gore-olusacak-saglik-sorunlari/ erişim tarihi: 18.12.2017.
  • [7] Tekin, H., & Helvacı, F. (2014). Orman Ekosistemleri Açısından Hava Kalitesinin İzlenmesi, Önemi ve Yöntemleri. II. Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu, Bildiriler kitabı, s343-351.
  • [8] Web sayfası: https://www.zararlar.com/amonyak-zararlari.html erişim tarihi: 12.12.2017.
  • [9] Web sayfası: https://www.akvaryum.com/Forum/zeolit_k75739.asp erişim tarihi: 20.12.2017.
  • [10] Web sayfası: http://www.turdak.com/aktif-karbon-komurden-gelen-mucize/ erişim tarihi: 20.12.2017.
  • [11] Web sayfası: http://www.gordeszeolite.com/zeoli%CC%87t-kli%CC%87nopti%CC%87loli%CC%87t, erişim tarihi: 20.12.2017.
  • [12] Chung, Y. C., Huang, C., Tseng, C. P., & Pan, J. R., 2000, Biotreatment of H 2 S-and NH 3-containing waste gases by co-immobilized cells biofilter. Chemosphere, 41(3), 329-336.
  • [13] Stark, J. M., & Firestone, M. K., 1995, Mechanisms for soil moisture effects on activity of nitrifying bacteria. Applied and environmental microbiology, 61(1), 218-221.
  • [14] Mann, A. T., Mendoza-Espinosa, L., & Stephenson, T., 1999, Performance of floating and sunken media biological aerated filters under unsteady state conditions. Water Research, 33(4), 1108-1113.
  • [15] Liu, Y., & Capdeville, B., 1996, Specific activity of nitrifying biofilm in water nitrification process. Water Research, 30(7), 1645-1650.
  • [16] Tan, H., 2007, An evaluation of biological aerated filtration for wastewater treatment through pilot and laboratory scale experiments (Doctoral dissertation, Queen's University).
  • [17] Fdz-Polanco, F., Mendez, E., Uruena, M. A., Villaverde, S., & Garcıa, P. A., 2000, Spatial distribution of heterotrophs and nitrifiers in a submerged biofilter for nitrification. Water Research, 34(16), 4081-4089.
  • [18] Asiedu, K., 2001, Evaluating biological treatment systems. Master of Science in Environmental Engineering, Department of Civil and Environmental Engineering, Blacksbrug, Virgina.
  • [19] Xie, W., Wang, Q., Song, G., Kondo, M., Teraoka, M., Ohsumi, Y., & Ogawa, H. I., 2004, Upflow biological filtration with floating filter media. Process biochemistry, 39(6), 767-772.
  • [20] De Nevers, N., 2010, Air pollution control engineering. Waveland press. pp 396-397
  • [21] Anthonisen, A. C., Loehr, R. C., Prakasam, T. B. S., & Srinath, E. G., 1976, Inhibition of nitrification by ammonia and nitrous acid, Journal (Water Pollution Control Federation).

KAYNAK GÖSTER

Atıf tipi: APA

Dalkılıç, E , Dursun, Ş . (2018). Baca Gazındaki Amonyağın Biyolojik Yöntemlerle Giderilmesine Genel Bir Bakış. Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, 1 ( 1 ) , 8-13. Retrieved from https://ucbad.com/volume-1/issue-1/article-2/

Atıf tipi: BibTex

@article{2018, title={Baca Gazındaki Amonyağın Biyolojik Yöntemlerle Giderilmesine Genel Bir Bakış}, volume={1}, number={1}, publisher={Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi}, author={Emre Dalkılıç, Şükrü Dursun}, year={2018}, pages={8-13} }

Atıf tipi: MLA

Emre Dalkılıç, Şükrü Dursun. Baca Gazındaki Amonyağın Biyolojik Yöntemlerle Giderilmesine Genel Bir Bakış. no. 1 Ulusal Çevre Bilimleri Araştırma Dergisi, (2018), pp. 8-13.